احمد شاملو  شاعر،نویسنده، فرهنگ‌ نویس،ادیب، مترجم و از اعضای کانون نویسندگان ایران بود.تخلص او در شعر الف. بامداد بود.شهرت اصلی شاملو به خاطر شعرهای اوست که شامل اشعار نو و برخی قالب‌های کهن نظیرقصیده و نیز ترانه‌های عامیانه‌است. شاملو تحت تأثیرنیما یوشیج ، به شعر نو (که بعدهاشعر نیمایی هم نامیده شد) روی آورد،اما برای اولین بار درشعر «تا شکوفهٔ سرخ یک پیراهن» که در سال ۱۳۲۹ با نام «شعر سفید غفران» منتشر شد وزن را رها کرد و به‌صورت پیشروسبک جدیدی را در شعر معاصر فارسی گسترش داد. از این سبک به شعر سپید یا شعر منثور یا شعر شاملویی یاد کرده‌اند. بعضی از منتقدان ادبی او را تنها شاعر موفق در زمینه شعر منثور می‌دانند.شاملو علاوه بر شعر، کارهای تحقیق و ترجمه شناخته‌شده‌ای دارد. مجموعه کتاب کوچه او بزرگ‌ترین اثر پژوهشی در باب فرهنگ عامیانه مردم ایران می‌باشد. آثار وی به زبان‌های: سوئدی، انگلیسی، ژاپنی، فرانسوی، اسپانیایی، آلمانی، روسی ،ارمنی ، هلندی ، رومانیایی ، فنلاندی و ترکی ،ترجمه شده است .